Paradox kobiet w Wuxia
Jianghu (江湖 jiānghú) to, w teorii, merokracja przemocy. Twój miecz nie przejmuje się twoją płcią. Twoja kultywacja energii wewnętrznej (内功 nèigōng) nie sprawdza twoich chromosomów. Qi (气 qì) przepływa w ten sam sposób przez męskie i żeńskie meridiany (经络 jīngluò). Kobieta, która trenuje tak samo mocno i tak długo jak mężczyzna, powinna być równie niebezpieczna.
W praktyce relacja fikcji wuxia z jej żeńskimi postaciami jest skomplikowana. Gatunek ten wyprodukowal niektóre z najwspanialszych, najbardziej zdolnych, w pełni zrealizowanych kobiet w chińskiej literaturze popularnej. Jednocześnie marginalizował, obiektował i poświęcał kobiety na rzecz rozwoju postaci męskich z niepokojącą regularnością. Oba te stwierdzenia są jednocześnie prawdziwe, a udawanie inaczej nie służy gatunkowi ani jego czytelnikom.
Gdzie Wuxia ma rację
Kompetencja jest niepodlegająca negocjacjom
Najlepszą rzeczą w żeńskich postaciach wuxia jest to, że są kompetentne. Nie kompetentne w sensie "silnej żeńskiej postaci" — co oznacza, że dostarczają jednej fajnej sceny walki, zanim będą potrzebować ratunku — ale strukturalnie kompetentne. Wiedzą rzeczy. Rozwiązują problemy. Zmieniają kierunek fabuły swoimi własnymi decyzjami i umiejętnościami.
Huang Rong (黄蓉) w Legendzie o bohaterach kondora (射雕英雄传) planuje strategie wojskowe, dekoduje starożytne teksty, przebija się przez plany złoczyńców, gotuje wyrafinowane posiłki z ograniczonych składników i porusza się w politycznym krajobrazie jianghu z taką wyrafinowaniem, że każdy męski charakter wokół niej wygląda na niezdarnego. Usunięcie jej z opowieści całkowicie zawala fabułę. To strukturalne znaczenie — nie tokenizm.
Zhao Min (赵敏) w Miecz Niebiański i Smoczy Saber (倚天屠龙记 Yǐtiān Túlóng Jì) działa jako strateg wojskowy, dowodząc faktycznymi armiami zanim osiągnie dwudziestkę. Powtarzalnie wyprzedza skumulowane kierownictwo ortodoksyjnych sekcji sztuk walki — instytucji kierowanych przez mężczyzn z dziesięcioletnim doświadczeniem. Gdy zakochuje się w Zhang Wuji, nie umniejsza to jej inteligencji. Wnosi do związku swoje strategiczne myślenie, a Jin Yong nigdy nie sprawia, że musi "zredukować swoją moc", aby lepiej wyglądał główny męski bohater.
Linia Starożytnego Grobowca
Sekta Starożytnego Grobowca (古墓派 Gǔmù Pài) zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ jest jedną z nielicznych instytucji sztuk walki w fikcji wuxia założoną przez kobietę, kierowaną wyłącznie przez kobiety i zaprojektowaną w oparciu o mocne strony kobiet praktykujących. Zbadaj głębiej: Hua Mulan i inne: prawdziwe kobiety wojowniczki z Chin.
Lin Chaoying (林朝英), założycielka sekty, stworzyła sztuki walki Starożytnego Grobowca, aby przeciwdziałać technikom Quanzhen Wang Chongyanga (王重阳). Opracowała system walki, który podkreśla elastyczność, zmylenie i precyzję — cechy, które uważała za naturalnie odpowiednie do fizjologii kobiet. Sutra Serca Jadej Panny (玉女心经 Yùnǚ Xīnjīng) i Technika Miecza Jadej Panny (玉女剑法) nie są adaptacjami męskich technik — to oryginalne systemy zaprojektowane od podstaw przez kobietę, która rozumiała ciała kobiet i żeńskie instynkty walki.
To ważne, ponieważ większość sztuk walki w fikcji wuxia jest implicitnie zaprojektowana z myślą o męskich praktykach. Techniki, które podkreślają surową siłę, faworyzują większe ciała. Regimeny treningowe, które wymagają dziesięcioletniej izolacji w klasztorach na szczycie gór, sprzyjają osobom, które nie są oczekiwanie na rodzenie i wychowywanie dzieci. System Starożytnego Grobowca omija te uprzedzenia, a jego praktykujący — Xiaolongnü (小龙女), Li Mochou (李莫愁) — są jednymi z najbardziej przerażających wojowników w jianghu.
Złoczyńca, który sprawia, że myślisz
Li Mochou może być najbardziej psychologicznie złożoną postacią żeńską w fikcji wuxia. Jest seryjną morderczynią. Używa zatrutych broni. Zabija całe rodziny z powodu drobnych zniewag. A mimo to Jin Yong (金庸) daje jej motywację, która jest przerażająco prosta: kochała mężczyznę, który jej nie odwzajemniał, a jianghu nie dała jej absolutnie żadnej konstruktywnej drogi do przetworzenia tego bólu.
Rozważ opcje jianghu dla złamanej na sercu kobiety: zostać zakonnicą (stłumić wszystkie emocje), stać się wędrowcem (żyć samotnie na zawsze) lub zasnąć (preferowane męskie rozwiązanie Gu Longa). Nie ma terapii, nie ma systemu wsparcia, nie ma drogi do uzdrowienia. Zstąpienie Li Mochou w przemoc jest monstrualne, ale jest także racjonalną reakcją na irracjonalny system — świat, który uczy ludzi bycia śmiertelnymi, ale nigdy nie uczy ich, jak być emocjonalnie zdrowymi.
Gdzie Wuxia zawodzi
Wymóg dziewictwa
Wiele systemów sztuk walki w fikcji wuxia wymaga, aby kobiety praktykujące pozostawały dziewicami, aby utrzymać swoją moc. Sutra Serca Jadej Panny z Sekty Starożytnego Grobowca jest najsłynniejszym przykładem — utrata dziewictwa zakłóca krążenie qi i osłabia technikę. Tworzy to narrację, w której żeńska moc martial arts jest wyraźnie powiązana z czystością erotyczną.
Męscy artyści sztuk walki nie napotykają równoważnych ograniczeń (z ekstremalnym wyjątkiem Podręcznika Słonecznika, który wymaga kastracji). Ta asymetria wzmacnia tradycyjny system wartości, w którym wartość kobiety jest związana ze statusem seksualnym — dokładnie taki sposób myślenia, który meritokratyczne ideały jianghu powinny odrzucić.
Ofiara gra
Zbyt wiele bohaterek wuxia poświęca się dla głównego bohatera. Biorą zatruty pocisk, który był przeznaczony dla niego. Rezygnują z swojej energii wewnętrznej, aby go uleczyć. Umierają, by on mógł mieć dramatyczną motywację do zemsty.
Gu Long (古龙) był w tej kwestii szczególnie winny. Jego powieści mają wspaniałe, żywe kobiety, które istnieją głównie po to, by kochać bohatera, cierpieć z powodu tej miłości i dostarczać emocjonalnego paliwa dla jego rozwoju postaci. Lin Xian'er w Sentimentalnym Swordsman to wspaniale napisana postać — a ostatecznie służy jako urządzenie narracyjne dla emocjonalnej podróży Li Xunhuana.
Wymóg piękna
Praktycznie każda istotna żeńska postać w fikcji wuxia opisana jest jako piękna. Nie "przeciętnie atrakcyjna." Nie "przyjemnie wyglądająca." Oszałamiająco, przerażająco, niszcząco piękna. Męskie postacie mogą być brzydkie, z bliznami, grube, stare lub dziwacznie wyglądające i wciąż być protagonistami. Postacie żeńskie niemal nigdy nie mają tej wolności.
To nie jest unikalne dla wuxia — większość tradycji fikcji popularnej robi to — ale warto zauważyć, ponieważ jianghu ma oceniać ludzi na podstawie umiejętności, a nie wyglądu. Niezmienny wymóg piękna dla kobiet podważa tę zasadę.
Ewolucja
Nowoczesne wuxia — szczególnie powieści internetowe (网络小说 wǎngluò xiǎoshuō) i dramaty telewizyjne — poczyniły znaczący postęp. Kobiety-protagonistki, które prowadzą swoje własne narracje, podejmują decyzje i nie są definiowane głównie przez swoje relacje z mężczyznami, stały się powszechne. Podgatunek xianxia (仙侠 xiānxiá) regularnie przedstawia żeńskich kulturystów, którzy są niekwestionowanymi głównymi postaciami swoich opowieści.
Adaptacje telewizyjne były szczególnie transformacyjne. Dramaty takie jak Legenda o Fei (有翡) koncentrują się na żeńskich artystach sztuk walki jako pełnoprawnych protagonistach, posiadających własne wątki kulturowe, rywalizacje i dylematy filozoficzne. Publiczność tych programów jest ogromna, a ich komercyjny sukces zachęcił do dalszego rozwojużeńskich opowieści wuxia.
Jednak autorzy złotej ery — Jin Yong, Gu Long, Liang Yusheng — pozostają kanonem, a ich sposób traktowania kobiet waha się od rzeczywiście postępowego do problematycznie tradycyjnego. Poważne zaangażowanie w literaturę wuxia oznacza uznanie obu tych faktów: wspaniałych kobiet, które stworzyli ci autorzy, oraz ograniczeń strukturalnych, których nie mogli ani nie chcieli przekroczyć.
Obietnica jianghu zawsze brzmiała, że umiejętności liczą się bardziej niż status. Gatunek nadal pracuje nad pełnym spełnieniem tej obietnicy dla połowy populacji.
---Możesz także polubić:
- Niebiańscy Mistrzowie i Niebiańscy Generałowie: Daoizm - Poetry Daoistyczna: Znajdowanie Drogi przez Naturę - Hua Mulan i inne: prawdziwe kobiety wojowniczki z Chin